لغت نامه دهخدا
متقابلین.[ م ُ ت َ ب ِ ل َ ] ( ع ص، اِ ) تثنیه متقابل در حالت نصبی و جری. رجوع به متقابلان و تقابل و متقابل شود.
متقابلین.[ م ُ ت َ ب ِ ل َ ] ( ع ص، اِ ) تثنیه متقابل در حالت نصبی و جری. رجوع به متقابلان و تقابل و متقابل شود.
[ویکی الکتاب] معنی مُتَقَابِلِینَ: روبروی همها
ریشه کلمه:
قبل (۲۹۴ بار)