متغیل
معنی اصلی
متغیل به معنای درختی ستبر و درهمپیچیده است. این واژه معمولاً به درختانی اشاره دارد که در جنگلها و بیشهها رشد میکنند و دارای شاخهها و تنههای ضخیم و پیچیده هستند. این درختان سایهافکن بوده و به دلیل ساختار خاص خود، محیط مناسبی برای زندگی بسیاری از موجودات فراهم میکنند.
معانی دیگر
ساکن در جنگل: متغیل به انسانهایی گفته میشود که به طور مداوم در محیطهای جنگلی زندگی میکنند و ارتباط نزدیکی با طبیعت و اکوسیستم جنگلها دارند.
دارای جنگل: این واژه میتواند به مکانهایی اشاره داشته باشد که دارای درختان و فضای جنگلی هستند.
لغت نامه دهخدا
متغیل. [ م ُ ت َ غ َی ْ ی ِ ] ( ع ص ) درخت ستبر و درهم پیچیده. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). درخت سایه افکن و درهم پیچیده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || کسی که پیوسته در بیشه و جنگل زیست میکند،ساکن در جنگل. ( ناظم الاطباء ). مرد در بیشه درآینده و پاینده در آن و ثابت در غیل. ( آنندراج ). || دارای جنگل. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ).