متتهم
مترادفها
متهم
متضادها
بیگناه، مدافع
لغت نامه دهخدا
متتهم. [ م ُ ت َ ت َهَْ هَِ ] ( ع ص ) آن که به تهامه درآید یا فروکش شود در آن. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). درآینده به تهامه. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به متاهمة و تتهم شود.
متهم
بیگناه، مدافع
متتهم. [ م ُ ت َ ت َهَْ هَِ ] ( ع ص ) آن که به تهامه درآید یا فروکش شود در آن. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). درآینده به تهامه. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به متاهمة و تتهم شود.