متبطل
لغت نامه دهخدا
متبطل. [ م ُت َ ب َطْ طِ ] ( ع ص ) شجاع و دلیر. ( ناظم الاطباء ). نعت است از تبطل. ( منتهی الارب ). و رجوع به تبطل شود.
فرهنگ فارسی
شجاع و دلیر
متبطل. [ م ُت َ ب َطْ طِ ] ( ع ص ) شجاع و دلیر. ( ناظم الاطباء ). نعت است از تبطل. ( منتهی الارب ). و رجوع به تبطل شود.
شجاع و دلیر