متأوی

پناهنده، سکونت‌کننده

متأوی. [ م ُ ت َ ءَوْ وی ] ( ع ص ) کسی که در خانه می ماند. || فراهم آورده. ( ناظم الاطباء ). ظاهراً فراهم آینده درست است. و رجوع به تأوی و ماده بعد شود.