متکول
لغت نامه دهخدا
متکول. [ م ُ ت َ ک َوْ وِ ] ( ع ص )فراهم آمده و پیش آینده کسی را به دشنام و ضرب. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). بر مخالف کسی فراهم آمده. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تکول شود.
متکول. [ م ُ ت َ ک َوْ وِ ] ( ع ص )فراهم آمده و پیش آینده کسی را به دشنام و ضرب. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). بر مخالف کسی فراهم آمده. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تکول شود.