متألف به معنای مدارات و توافق با دیگران است. این واژه به شخصی اطلاق میشود که با دیگران توافق کرده و با آنها مدارا میکند تا به خوشبختی دست یابد. همچنین به معنای عطاکنندهای است که فردی را به سمت خود جلب میکند. علاوه بر این، به معنای معلم نیز به کار میرود. واژه متألف به معنای سازگاری، همدمی، توافق و رفاقت نیز به کار میرود. برای اطلاعات بیشتر میتوان به واژه تألیف مراجعه کرد. تألیف در زبان فارسی به معنای نوشتن و خلق یک اثر ادبی یا علمی است و در زمینههای مختلف به کار میرود.
متألف
لغت نامه دهخدا
متألف. [ م ُ ت َ ءَل ْ ل ِ ] ( ع ص ) مدارات نماینده با کسی. ( آنندراج ). کسی که موافقت می کند و مدارا نماید با دیگری جهت حصول نیک بختی. ( ناظم الاطباء ). || عطاکننده کسی را تا مایل سازد او را بسوی خود. ( آنندراج ). || معلم. ( ناظم الاطباء ). || سازوار و همدم و موافق و رفیق و مصاحب و هم ساز و هم آواز. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تألف شود.