مبلود

لغت نامه دهخدا

مبلود. [ م َ ] ( ع ص ) دل شده بی عقل. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). دلشده نادان و سبک خرد. ( ناظم الاطباء ).

فرو برده شده