مبلعه

( مبلعة ) مبلعة. [ م ُ ل َ ع َ ] ( ع ص ) چاهی که از تک تا به لب بانورد باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از محیطالمحیط ) ( از ذیل اقرب الموارد ).