مباراءه
کلمه‌ی «مباراءه» در فارسی به معنای برابری یا نبرد کردن، رقابت‌جویی یا مجادله می‌باشد. این واژه ریشه در زبان عربی دارد و در متون قدیمی فارسی عربی نظیر لغت‌نامه «آنندراج» به معنای «معارضه کردن و پیشی گرفتن» ذکر شده است. همچنین در معنای «صلح کردن با زن خود بر جدائی» نیز آمده است؛ یعنی پیمان یا مصالحه برای جدایی شاخصی از کاربردهای دیگر این واژه است. در کاربرد عام، مباراءه ممکن است در زمینه‌ای چون بیان معارضه، جنگ لفظی، رقابت فکری یا حتی مبارزه واقعی بین دو طرف به کار رود. از لحاظ معنایی، این واژه با مفاهیمی چون «نزاع»، «مجادله» و «رقابت» قرابت دارد. با این حال، کاربرد آن در فارسی امروزی بسیار محدود شده و بیشتر در متون ادبی، تاریخی یا لغوی دیده می‌شود تا در مکالمه روزمره.
مترادف‌ها
بیزاری، تبرئه
متضادها
پیوند، اتحاد، وصلت
لغت نامه دهخدا
( مباراءة ) مباراءة. [ م ُ رَ ءَ ] ( ع مص ) برابری و نبرد نمودن. ( آنندراج ). معارضه کردن و پیشی گرفتن. ( از ناظم الاطباء ). || صلاح کردن با زن خود بر جدائی. ( آنندراج ). مفارقت کردن و از وی جدا شدن. مصالحه کردن با زن بر جدائی. ( از ناظم الاطباء ).
جمله سازی با مباراءه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در متون حقوقی و فقهی، مفهوم مباراءه به معنای اعلام بیزاری و قطع رابطه کامل با یک شخص یا یک گروه از نظر اعتقادی و اخلاقی است.
💡 پس از وقوع آن اختلاف شدید میان دو گروه سیاسی، اعلام مباراءه رسمی باعث شد تا هر یک از آن‌ها مسیرهای کاملاً متفاوتی را در آینده دنبال کنند.
💡 برخی از پیروان این فرقه، پس از درک خطاهای رهبر خود، با اعلام مباراءه، سعی کردند خود را از تصمیمات غلط او در دنیای واقعی جدا کنند.
