مباراءه

کلمه‌ی «مباراءه» در فارسی به معنای برابری یا نبرد کردن، رقابت‌جویی یا مجادله می‌باشد. این واژه ریشه در زبان عربی دارد و در متون قدیمی فارسی عربی نظیر لغت‌نامه «آنندراج» به معنای «معارضه کردن و پیشی گرفتن» ذکر شده است. همچنین در معنای «صلح کردن با زن خود بر جدائی» نیز آمده است؛ یعنی پیمان یا مصالحه برای جدایی شاخصی از کاربردهای دیگر این واژه است. در کاربرد عام، مباراءه ممکن است در زمینه‌ای چون بیان معارضه، جنگ لفظی، رقابت فکری یا حتی مبارزه واقعی بین دو طرف به کار رود. از لحاظ معنایی، این واژه با مفاهیمی چون «نزاع»، «مجادله» و «رقابت» قرابت دارد. با این حال، کاربرد آن در فارسی امروزی بسیار محدود شده و بیشتر در متون ادبی، تاریخی یا لغوی دیده می‌شود تا در مکالمه روزمره.