مأوق

لغت نامه دهخدا

مأوق. [ م ُ ءَوْ وِ ] ( ع ص ) کسی که در طعام خود تأخیر نماید. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از محیط المحیط ) ( از ذیل اقرب الموارد ).

کسی که در طعام خود تاخیر نماید