ماثم

مترادف‌ها

گناه، جرم

لغت نامه دهخدا

( مآثم ) مآثم. [ م َ ث ِ ] ( ع اِ ) گناهها. ج ِ مَأثَم که مصدر میمی است به معنی اِثْم ( غیاث ) ( آنندراج ). ج ِ مأثم و مَاثَمَة. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): اگر از راه مطالبات برخیزند هم ایشان به درجه مثوبت عفو در رسند و هم ذمت من از قید مآثم آزاد گردد. ( مرزبان نامه ص 270 ). رجوع به مأثم شود.
مأثم. [ م َءْ ث َ] ( ع اِ ) پاداش بزه. ( منتهی الارب ). پاداش بزه و گناه. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || گناه. ( ازاقرب الموارد ). اثم. گناه. جناح. ذنب. جرم. عصیان. معصیت. بزه. ناشایست. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || ( مص ) گناه کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || پاداش گناه دادن کسی. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).

فرهنگ عمید

( مآثم ) گناهان.

جمله سازی با ماثم

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در آموزه‌های اخلاقی و مذهبی، هر ماثم و گناهکاری که از مسیر درست خارج شود، باید در پی جبران اشتباهات خود و توبه از اعمال خویش باشد.

💡 متون قدیمی فلسفی بر این باور بودند که هر ماثم باید با بازنگری در رفتار خود، به سوی پاکی و تعالی روح و آرامش درونی حرکت کند.

💡 برخلاف تصور برخی، مسیر رستگاری برای هر ماثم باز است، مشروط بر اینکه او از عمق قلب خود نسبت به خطاهای گذشته‌ی خویش پشیمان باشد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران