لغت نامه دهخدا
ماتگه. [ گ َه ْ ] ( اِ مرکب ) جای مات شدن:
ای بس شه پیل افکن کافکند به شه پیلی
شطرنجی تقدیرش در ماتگه حرمان.خاقانی.
ماتگه
فرهنگ فارسی
جای مات شدن
ماتگه. [ گ َه ْ ] ( اِ مرکب ) جای مات شدن:
ای بس شه پیل افکن کافکند به شه پیلی
شطرنجی تقدیرش در ماتگه حرمان.خاقانی.
جای مات شدن
