لغت نامه دهخدا
لیامت. [ م َ ] ( ع مص )ملامت کردن، از لوم. ( غیاث ). و رجوع به لئامت شود.
لیامت. [ م َ ] ( ع مص )ملامت کردن، از لوم. ( غیاث ). و رجوع به لئامت شود.
ناکس وفرومایه بودن، بخیلی، پست فطرت، فرومایه
( اسم ) ۱- پستی فرومایگی دنائت. ۲- بخیلی زفتی.
ملامت کردن. از لوم