لؤماء

لؤماء. [ ل ُءَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ لئیم. ( منتهی الارب ):
ارادوا بها جمعالحطام فادرکوا
و ماتوا و دامت سنةاللؤماء.ابوالعلاء معری.
لوماء. [ ل َ ] ( ع اِمص ) نکوهش. لومی. ( منتهی الارب ).