لغت نامه دهخدا
لوشا. ( اِخ ) نام حکیمی از حکمای روم که او را لوش نیز گویند. ( آنندراج ). نام حکیمی بوده رومی و او در صنعت نقاشی و مصوری عدیل و نظیر نداشته، همچنانکه مانی در چین سالار و بزرگ نقاشان و سرآمد ایشان بوده او نیز بزرگ و سرآمد نقاشان روم بوده است و چنانکه کتاب مانی را انگلیون می خوانند،کتاب او را تنگلوشا می نامند و تنگلوش هم میگویند. ( برهان ). این مفهوم از تعبیر غلط «تنگلوشا» پدید آمده است. و رجوع به برهان قاطع چ معین و تنگلوشا شود.
