لغت نامه دهخدا
لعاین. [ ل َ ی ِ ] ( ع اِ ) ج ِ لعن: از یک موضع شخصی را مثل این مذکور در وجود آرد و نشانه لعاین بندگان کند. ( جهانگشای جوینی ).
لعاین. [ ل َ ی ِ ] ( ع اِ ) ج ِ لعن: از یک موضع شخصی را مثل این مذکور در وجود آرد و نشانه لعاین بندگان کند. ( جهانگشای جوینی ).