لغت نامه دهخدا
لسانین. [ ل ِ ن َ ] ( ع اِ ) تثنیه لسان. || زبان فارسی و عربی.
- ذواللسانین؛ دوزبان. آنکه به دو زبان سخن تواند گفت. آنکه به تازی و پارسی سخن تواند کرد. رجوع به ذواللسانین شود.
لسانین. [ ل ِ ن َ ] ( ع اِ ) تثنیه لسان. || زبان فارسی و عربی.
- ذواللسانین؛ دوزبان. آنکه به دو زبان سخن تواند گفت. آنکه به تازی و پارسی سخن تواند کرد. رجوع به ذواللسانین شود.
( اسم ) تشنی. لسان. ۱- دوزبان. ۲- فارسی و عربی.