لغت نامه دهخدا
لاهف. [ هَِ ] ( ع ص ) ( نعت فاعلی به معنی مفعولی از لهف ) ستمدیده. ( منتهی الارب ). به معنی ملهوف است که ستمدیده مضطر دادخواه و حسرت خورنده باشد و مذکر و مؤنث یکسان است، گویند رجل لاهف و امراءةلاهف و لاهفة ایضاً و یقال هو لاهف القلب؛ ای محترقه. ( منتهی الارب ).
