لغت نامه دهخدا
لامروت. [ م ُ رُوْ وَ ] ( ع ص مرکب ) فاقد مردمی. بی مروّت. و در اصطلاح عامیانه و لوطیان، نامرد.
لامروت
فرهنگ معین
(مُ رُ وَّ ) [ ع. ] (ص مر. )نامرد،ناجوانمرد.
فرهنگ فارسی
کسی که مردانگی ندارد نامرد.
فاقد مردمی. بی مروت
ویکی واژه
نامرد، ناجوانمرد.