لغت نامه دهخدا
قهقاع. [ ق ِ ] ( ع مص ) خندیدن خرس. ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). قهقهه خرس: قهقع الدب قهقاعاً؛ ضحک. ( اقرب الموارد ).
قهقاع. [ ق ِ ] ( ع مص ) خندیدن خرس. ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). قهقهه خرس: قهقع الدب قهقاعاً؛ ضحک. ( اقرب الموارد ).