لغت نامه دهخدا
قرینه مقالیه. [ ق َ ن َ / ن ِ ی ِ م َ لی ی َ / ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) مقابل قرینه حالیه. قرینة لفظیة. هرگاه در معنای مجازی به کار میرود با قرینه لفظی توأم باشد، مانند «یرمی » در «رأیت اسداً یرمی ». چنین قرینه را قرینه مقالیه خوانند. رجوع به مطول و هنجار گفتار تقوی، و قرینه شود.