لغت نامه دهخدا
قرین گردانیدن. [ ق َ گ َ دَ ] ( مص مرکب ) جفت گردانیدن. ردیف گردانیدن. همنشین گردانیدن: مردم ناپرهیزگار را با خود قرین نگرداند. ( مجالس سعدی ).
قرین گردانیدن. [ ق َ گ َ دَ ] ( مص مرکب ) جفت گردانیدن. ردیف گردانیدن. همنشین گردانیدن: مردم ناپرهیزگار را با خود قرین نگرداند. ( مجالس سعدی ).
جفت گردانیدن ردیف گردانیدن