لغت نامه دهخدا
قاضی هروی. [ ی ِ هَِ رَ ] ( اِخ ) محمدبن احمد عبادی، مکنی به ابوعاصم. از مشاهیر علما و فقهای شافعی است که به سال 375 هَ. ق. در هرات متولد شد. وی ابتدا در هرات وبعد در نیشابور از دانشمندان بزرگ آن روزگار دانش آموخت و پس از سیاحت بسیار و تکمیل دانش و تربیت شاگردان فراوان به سال 458 هَ. ق. درگذشت. تألیفاتی دارد. از آن جمله است: 1- ادب القضاة. 2- الهادی. 3- المبسوط. 4- طبقات الفقهاء. ( از قاموس الاعلام ترکی ).
قاضی هروی. [ ی ِ هَِ رَ ] ( اِخ ) محمد برهان الدین. یکی ازکسانی است که به منصب صدارت سلطان حسین میرزا نائل گشته است. ( حبیب السیر چ قدیم جزء 3 از ج 3 ص 240 ).