لغت نامه دهخدا
قائت. [ ءِ ] ( ع اِ ) طعامی که بدان قوام بدن انسان بود. کفایت زیست: هو فی قائت من العیش؛ ای فی کفایة. || شیر بیشه. ( منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟