فیروزه پوش
لغت نامه دهخدا
فیروزه پوش. [ زَ / زِ ] ( نف مرکب ) پیروزه پوش. ( فرهنگ فارسی معین ). آنکه جامه فیروزه ای پوشد. || ( ن مف مرکب ) پوشیده از پیروزه. پیروزه درنشانیده. رجوع به فیروزه و پیروزه شود.
جمله سازی با فیروزه پوش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در اشعار کلاسیک فارسی، شاعر اغلب از استعارههای زیبایی مانند فیروزه پوش بودن آسمک در هنگام طلوع خورشید برای توصیف مناظر بینظیر استفاده میکند.
💡 آن زن با آن لباس آبی درخشان و زیورآلات گرانقیمت، در میان جمعیت مانند یک موجود فیروزه پوش و افسانهای میدرخشید و توجه همه را جلب کرد.
💡 در آن داستانهای قدیمی و اسطورهای، پریها با لباسهایی فیروزه پوش و بالهای درخشان بر فراز کوههای بلند و پوشیده از برف پرواز میکردند.