فیجگردی

فیجگردی صفتی نسبی است که برای نشان دادن وابستگی مکانی به روستایی به نام فیجگرد به کار می‌رود و بیشتر در متون تاریخی و تذکره‌ها دیده می‌شود. این واژه معمولاً پس از نام اشخاص می‌آید تا محل زادگاه یا زندگی آنان را مشخص کند و نوعی شناسه جغرافیایی برای فرد به شمار رود. فیجگرد قریه‌ای از ناحیه نیشابور بوده و نسبت دادن افراد به آن در نوشته‌های قدیمی رایج بوده است. در سنت نام‌گذاری قدیم، افزودن چنین نسبت‌هایی به نام افراد برای تمایز میان اشخاص هم‌نام کاربرد فراوان داشت. بنابراین فیجگردی به معنای «اهل فیجگرد» یا «منسوب به فیجگرد» است و هیچ بار معنایی ارزشی یا توصیفی ندارد. این گونه نسبت‌ها بیشتر در متون علمی، حدیثی، ادبی و تاریخی برای معرفی دقیق شخصیت‌ها به کار می‌رفتند. امروزه این واژه کمتر در زبان روزمره استفاده می‌شود و بیشتر در پژوهش‌های تاریخی و نسخه‌های خطی دیده می‌شود. از نظر ساختاری، این واژه از افزودن «یِ نسبت» به نام مکان ساخته شده و قاعده‌ای رایج در فارسی و عربی است.