لغت نامه دهخدا
فوهاء. [ ف َ ] ( ع ص ) چاه گشاده دهانه. ( منتهی الارب ). || مؤنث افوه است: محالة فوهاء؛ چرخ درازدندانه. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || طعنة فوهاء؛ گشاده. ( اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟