لغت نامه دهخدا
فوقاء. [ ف َ ] ( ع ص ) نره تیز و باریک سر. ( منتهی الارب ). || ( اِ ) چرخ کلان که به هر دندانه آن دو سوفار باشد که در آن رسن رود. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟