لغت نامه دهخدا
فهامت. [ ف َ م َ ] ( ع مص ) فهمیدن و درک کردن. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به فهامة شود.
فهامة. [ ف َ / ف ِ م َ ] ( ع مص ) دانستن. || به دل دریافتن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
فهامت. [ ف َ م َ ] ( ع مص ) فهمیدن و درک کردن. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به فهامة شود.
فهامة. [ ف َ / ف ِ م َ ] ( ع مص ) دانستن. || به دل دریافتن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
(فَ مَ ) [ ع. فهامة ] (مص م. ) فهمیدن، درک کردن.
فهامة
فهمیدن، درک کردن.