لغت نامه دهخدا
( فلاقة ) فلاقة. [ ف ُ ق َ ] ( ع اِ ) پاره چیزی، و فلاقة آجر؛ پاره خشت. ج، فلاق. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
( فلاقة ) فلاقة. [ ف ُ ق َ ] ( ع اِ ) پاره چیزی، و فلاقة آجر؛ پاره خشت. ج، فلاق. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).