معنی فطوس | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

فطوس. [ ف ُ ] ( ع مص ) مردن. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( تاج المصادر بیهقی ).
فطوس. [ ] ( اِ ) حب الاس. ( تحفه حکیم مؤمن ) ( فهرست مخزن الادویه ). رجوع به فطس شود.