لغت نامه دهخدا
فروغلطانیدن. [ ف ُ غ َ دَ ] ( مص مرکب ) بسوی پایین غلطانیدن. به پائین انداختن از بلندی: اسود شمشیر برحنظله زد و از سر کوه فروغلطانید. ( تاریخ بلعمی ).
فرو غلطانیدن
فرهنگ فارسی
به سوی پایین غلطانیدن. به پائین انداختن از بلندی.
فروغلطانیدن. [ ف ُ غ َ دَ ] ( مص مرکب ) بسوی پایین غلطانیدن. به پائین انداختن از بلندی: اسود شمشیر برحنظله زد و از سر کوه فروغلطانید. ( تاریخ بلعمی ).
به سوی پایین غلطانیدن. به پائین انداختن از بلندی.
