فرجد
لغت نامه دهخدا
فرجد. [ ف َ ج َ ] ( اِ ) جد اعلی. ( یادداشت به خط مؤلف ). پدر جد را گویند که پدر سوم است، خواه مادری باشد، خواه پدری. ( برهان ):
نور جد از جبهه او تافته
فر جد از فرجد خود یافته.ناصرخسرو.داشته فرجدش دهی روزی
در سر این فضول دهقانی.سنائی.
فرهنگ عمید
پدرجد، جد اعلا، نیای بزرگ.
جمله سازی با فرجد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 فرجد با تلاش بسیار و مطالعه مستمر توانست در امتحانات نهایی با نمرات بسیار عالی و درخشانی موفق شود و آیندهای بسیار روشن برای خود بسازد.
💡 در طول سالهای فعالیت هنری، فرجد توانست با سبک خاص خود جایگاه ویژهای در میان هنرمندان جوان و مشتاق به موسیقی در کشور پیدا کند.
💡 بسیاری از دوستان قدیمی فرجد معتقد بودند که او همیشه با خندهای صادقانه و رفتاری مهربان، شادی را به قلب تمامی اطرافیان خود میآورد.