فداده
لغت نامه دهخدا
( فدادة ) فدادة. [ ف َدْ دا دَ ] ( ع اِ ) غوک. || ( ص ) مرد بددل. ( منتهی الارب ). جبان. ( اقرب الموارد ).
فدادة. [ ف ُ دَ ] ( ع اِ ) مرغی است. ( منتهی الارب ). یکی از فداد. ( اقرب الموارد ).
جمله سازی با فداده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او تمام دارایی و اموال خود را فداده بود تا بتواند خانوادهاش را از سختیهای ناشی از فقر و تنگنای اقتصادی در آن دوران سخت نجات دهد.
💡 سربازانی که جان خود را فداده بودند، در تاریخ این سرزمین به عنوان قهرمانانی ماندگار و نماد ایستادگی در برابر ظلم شناخته میشوند.
💡 آن زنی که تمام عمر و جوانی خود را فداده بود، اکنون با آرامش در کنار فرزندانش نشسته و خاطرات شیرین گذشته را مرور میکند.