فاوقد

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ف (۲۹۹۹ بار)وقد (۱۱ بار)
افروخته شدن آتش. چنانکه ایقاد به معنی افروختن آن است.. برای شما از درخت سبز آتشی بوجود آورد که از آن آتش می‏فروزید. رجوع شود به «خضر».. ای هامان برای من بر گل آتش بیافروز و آجر بپز. استیقاد: افروخته شدن و افروختن است. حکایت آنها حکایت آن کس است که آتشی روشن کرد. وَقُود: (به فتح واو) هیزم و نحو آن که وسیله آتش افروزی است.. آنها هیزم آتش اند. بترسید از آتشی که خوراک و هیزم آن مردم و سنگهااند رجوع شود به «حجر». وُقود (بضم - و) مصدر است به معنی افروخته شدن ولی در قرآن عظیم بکار نرفته است. *. آتش افروخته خدا.