لغت نامه دهخدا
غندبتان. [ غ ُ دُ ب َ ] ( ع اِ ) دو گره است در بن زبان، یا گوشتپاره گرداگرد کام، یا دو گوشتپاره شبیه گره در دو استخوان بلند زیر هر دو گوش. ( منتهی الارب ). دو عقده در بن زبان، و بقولی دو گوشتپاره که لهاة ( کام ) را فراگرفته اند، یا دو چیزی شبیه غده که در دو استخوان بلند زیر هر دو گوش قرار دارند. ج، غَنادِب. ( از اقرب الموارد ). رجوع به غندبة شود.