لغت نامه دهخدا
غطوان. [ غ َ طَ ] ( ع اِمص ) عزت و بسیاری مال؛ المنعة و الکثرة. ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ). || انه لذوغطوان؛ او صاحب منعت ( عزت ) و صاحب بسیاری مال است. ( منتهی الارب ). انه لذوغطوان؛ ای منعة و کثرة. ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ).
