غسن

غسن. [ غ َ ] ( ع مص ) خاییدن.( منتهی الارب ) ( آنندراج ). مضغ. ( از اقرب الموارد ).
غسن. [ غ َ ] ( ع ص ) سست و نرم و فروهشته. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ضعیف. ( قطر المحیط ).
غسن. [ غ ُ س َ ] ( ع اِ ) ج ِ غُسنَة و غُسناة. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ).
عدی بن زید گوید:
و احور العین مربوب له غسن
مقلد من خیار الدر تقصاراً.( منتهی الارب ).رجوع به غسنة شود.