غثه

( غثة ) غثة. [ غ ُث ْ ث َ ] ( ع اِ ) قوت روزگذار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). البلغة من العیش. ( اقرب الموارد ).
غثة. [غ َث ْ ث َ ] ( ع ص ) مؤنث غث. ( منتهی الارب ). || برهه ای از بهار که چارپا بدان رسد. یقال: اغتثت الخیل و اغتفت؛ اذا اصابت شیئاً من الربیع. ( معجم البلدان ). || گوسفند لاغر. ( اقرب الموارد ).