لغت نامه دهخدا
( عیرة ) عیرة. [ ع َ رَ ] ( ع اِ ) مؤنث عَیر. ماده خر اهلی یا وحشی. رجوع به عیر شود.
عیرة. [ ع َ رَ ] ( اِخ ) جایگاهی است در أبطح مکه. ( از معجم البلدان ).
( عیرة ) عیرة. [ ع َ رَ ] ( ع اِ ) مؤنث عَیر. ماده خر اهلی یا وحشی. رجوع به عیر شود.
عیرة. [ ع َ رَ ] ( اِخ ) جایگاهی است در أبطح مکه. ( از معجم البلدان ).
جایگاهی است در ابطح مکه