لغت نامه دهخدا
عکاری. [ ع َ ک ْ کا ] ( اِخ ) رمضان بن عبدالحق عکاری ( 984 -1056 هَ. ق. ). از فقیهان دمشق بود و او را حاشیه ای بر شرح سنوسی است. ( از الاعلام زرکلی از خلاصةالاثر ).
عکاری. [ ع َ ک ْ کا ] ( اِخ ) رمضان بن عبدالحق عکاری ( 984 -1056 هَ. ق. ). از فقیهان دمشق بود و او را حاشیه ای بر شرح سنوسی است. ( از الاعلام زرکلی از خلاصةالاثر ).
عکاری یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در حمص واقع شده است.
عکاری ۲٬۱۲۷ نفر جمعیت دارد.