لغت نامه دهخدا
عمر مرینی. [ ع ُ م َ رِ م َ ] ( اِخ ) ابن ابی بکربن عبدالحق مرینی، مکنی به ابوحفص. از امرای دولت بنی مرین در مغرب اقصی. بسال 656 هَ.ق. پس از درگذشت پدرش، با وی بیعت شد، سپس عمش یعقوب بن عبدالحق بر او غلبه کرد و فقط شهر مکناسة را بدو واگذاشت. وی در سال 658 هَ.ق. در آنجا به دست برخی از خویشان خود به قتل رسید. ( از الاعلام زرکلی از الاستقصاء ج 2 ص 10، و الذخیرة السنیة ص 92 و جذوةالاقتباس ص 284 ).
عمر مرینی. [ ع ُ م َ رِ م َ ] ( اِخ ) ابن عثمان بن یعقوب مرینی، مکنی به ابوعلی. از سلاطین بنی مرین در مغرب. وی بسال 696 هَ.ق. متولد شد و در سال 734 هَ.ق. به دست برادر خویش به قتل رسید. رجوع به ابوعلی ( عمربن ابی سعید... ) و مآخذ ذیل شود: الاعلام زرکلی چ 2 ج 5 ص 214. الاستقصاء ج 2 ص 51. جذوة الاقتباس ص 285.
