لغت نامه دهخدا
عماره اموی. [ ع ُ رَ ی ِ اُ م َ ] ( اِخ ) ابن عقبةبن ابی معیط ابان بن ابی عمرو ذکوان بن امیةبن عبد شمس بن عبد مناف قرشی اموی. وی برادر مادری عثمان بن عفان بوده است. و در روز فتح مکه او و دو برادرش ولید و خالد اسلام آورده اند. و «ابن حجر» احادیثی از وی نقل کرده است. عمارة در کوفه اقامت میکرد و «مرزبانی » در معجم الشعراء ابیاتی از او در مدح برادر ناتنی خود، یعنی عثمان بن عفان نقل کرده است که در «الاصابة» مذکور است. رجوع به الاصابة و حبیب السیر چ خیام ج 2 ص 41، تاریخ گزیده حمداﷲ مستوفی چ امیرکبیر ص 240، امتاع الاسماع مقریزی ج 1 ص 306 و عیون الاخبار دینوری ج 1 ص 313 شود.
