لغت نامه دهخدا
علی لحیانی. [ ع َ ی ِ ل ِح ْ ] ( اِخ ) ابن مبارک لحیانی. مکنی به ابوالحسن و مشهور به ابن حازم. وی نزد کسائی تحصیل کرد، و ابوعبید قاسم بن سلام نزد او تلمذ کرد. وی پیش از سال 189 هَ. ق. میزیست. او راست: کتاب النوادر. ( از معجم المؤلفین ج 7 ص 56 و 74 ). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است: الفهرست ابن الندیم ج 1 ص 48. معجم الادباء یاقوت ج 14 ص 106. ایضاح المکنون بغدادی ج 2 ص 345. هدیة العارفین بغدادی ج 1 ص 668. انباءالرواة قفطی ج 2 ص 255. المختصر من تاریخ اللغویین و النحویین ص 39. الوافی صفدی ج 12 ص 140. و نیز رجوع به لحیانی در همین لغت نامه شود.
