علاء الخلیلی

علاء الخلیلی. [ ع َ ئُل ْ خ َ ] ( اِخ ) شیخ شمس الدین محمدبن ایوب زرعی خلیلی، ملقب به علاء. در هفتم صفر سال 691 هَ. ق. متولد شد. وی استادی مسلم و معاصر شهیداول بود. و ظاهراً با یکدیگر معاشر بوده اند و یا درتصنیفات ِ هم دقت کامل میکردند. علوم عربیت را نزد مجد تونسی و ابن ابی الفتح بعلی، و فقه را نزد صفی هندی آموخت. و در ماه رجب سال 751 درگذشت. از اوست: زادالمعاد، مفتاح دارالسعادة، الرسالة الحلبیة فی الطریقة الحمدیة، تفسیر الفاتحة، تفسیر اسماء القرآن، معانی الادوات و الحروف، بدائع الفوائد در دو مجلد که بیشتر مطالب آن در نحو است. ( از روضات الجنات ص 744 ).