عقائد الشیخیه

[ویکی نور] عقائد الشیخیة، تألیف علاءالدین قزوینی، کتابی است در رد عقاید غالیان، به‎خصوص رد عقاید فرقه غالی شیخیه که به زبان عربی نوشته شده است.
بنیان فرقه شیخیه توسط شیخ احمد احسائی (1166-1241ق) نهاده شد. پس از مرگ شیخ احمد احسائی، پیروان او، پیرامون سید کاظم رشتی (1212-1259ق) گرد آمدند و با مرگ سید کاظم رشتی، بر سر جانشینی او اختلاف شد و این فرقه به گروه‎هایی مانند کریم‎خانیه و باقریه تقسیم شد.
طرف‎داران شیخیه،درعین‎حالی که همواره کوشیده‎اند خود را شیعه امامی معرفی کنند، عقایدی دارند که مشکل بتوان آنها را با عقاید شیعه امامی یکی دانست. شیخیه در عقاید خویش در مواردی چند دچار انحرافاتی شده‎اند. از آن جمله می‎توان به‎ بحث معاد جسمانی و غلو در مورد جایگاه پیامبر(ص) و امامان(ع)، رکن رابع، حیات‎ جسمانی امام عصر(عج) اشاره کرد.
نویسنده درباره انگیزه نوشتن کتابش می‎گوید: برخی از برادران ایمانی در شهر خراسان درخواست کردند که کتابی درباره عقاید غالیان و عملکرد ائمه نسبت به آنان را برایشان بنویسم؛ لذا دعوت آنان را اجابت نموده و دست‎ به ‎قلم شدم.
کتاب با مقدمه‎ای مختصر از مؤلف آغاز شده و به دنبال آن محتویات کتاب در شانزده مسئله مطرح شده است.
غلو در لغت به معنای بالا بردن و از حد گذشتن است؛ به‎عبارت‎دیگر، غلو تجاوز کردن از حد و اندازه است و در اصطلاح به معنای بالا بردن چیز یا کسی از جایگاه عبودیت و رساندن او به جایگاه ربوبیت است.