عطالت

کلمه «عطالت» در متون قدیمی و لغت‌نامه‌ها به معنای بیکاری، معطلی و بطالت آمده است و نشان‌دهنده حالتی است که شخص مشغول کاری نیست یا فعالیتی انجام نمی‌دهد. این واژه معادل «عطالة» است و هر دو به بی‌کاری و بی‌حرکتی اشاره دارند. این واژه در متون عربی و فارسی قدیم به صورت عطالة یا عطلت نیز دیده شده است. معنی اصلی آن باطل شدن یا متوقف شدن کاری است. در کاربرد ادبی و تاریخی، «عطالت» به تعطیلی یا نبود فعالیت مفید نیز اطلاق می‌شود. برخی منابع قدیمی، «عطالت» را در کنار اصطلاحات تعطل، بطالت و بیعاری آورده‌اند که همگی به حالت بی‌عملی و خالی بودن وقت اشاره دارند. از نظر دستوری، «عطالت» یک اسم است و به حالتی اشاره می‌کند، نه شخص یا شیء. در فرهنگ معاصر هم می‌توان آن را به سادگی بیکار شدن یا نبود فعالیت مفید معنا کرد.