عضام

لغت نامه دهخدا

عضام. [ ع ِ ] ( ع اِ ) بن دنب اسب و شتر. ( منتهی الارب ). عسیب اسب و شتر. ( از اقرب الموارد ). || ج ِ عَضم. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به عضم شود.